Oproep experts over euthanasieverbreding

Jan Vercammen (N-VA)
Oproep experts over euthanasieverbreding (09/03/2015)

Op een studiedag van Leif (Levens Einde Informatie Forum) is ervoor gepleit om euthanasie mogelijk te maken voor wie dementeert of door een andere onomkeerbare ziekte het bewustzijn of het besef van zijn eigen persoonlijkheid heeft verloren. Veel mensen denken immers dat ze een wilsverklaring kunnen invullen die tot gevolg heeft dat ze later, als ze ooit dement zijn geworden, euthanasie kunnen krijgen. Dat is niet zo. Vandaag geldt een wilsverklaring enkel in het geval van onomkeerbare coma. De experten van Leif pleiten er nu voor om die wilsverklaring toch te laten gelden in het geval van gevorderde dementie of in een andere onomkeerbare toestand waarbij de patiënt niet meer bij bewustzijn is of geen besef meer heeft van zijn eigen persoonlijkheid. Er werd voornamelijk gepleit voor een juridische hefboom voor mensen die een wilsverklaring hebben ondertekend en waar bij een verslechterde situatie de vraag naar euthanasie naar boven komt. Senator De Gucht zou al in de loop van dit jaar de gesprekken over de uitbreiding van de euthanasiewet willen opstarten.

1. Wat is uw standpunt in deze?
2. Is het standpunt van senator De Gucht een persoonlijk standpunt, of iets waar de Open Vld naar wil streven?
3. Is de uitbreiding/aanpassing van de euthanasiewet iets wat bij u hoog op de agenda staat?
4. Is deze uitbreiding de enige mogelijkheid, of zijn er nog andere dingen die u zou willen aangepast zien?

————-

Eenieder van ons heeft het recht om in vrijheid en geweten over zijn levenseinde beslissingen te maken en hoe hij of zij dat persoonlijk invulling wenst te geven. Hiervoor bestaat in ons land een uitgebreid, regelgevend kader dat zowel de palliatieve opvang faciliteert alsook de voorwaarden voor de keuze voor euthanasie reguleert. De wet 14 juni 2002 betreffende de palliatieve zorg en de wet 28 mei 2002 betreffende de euthanasie zijn respectievelijk van toepassing. Op wereldvlak neemt België hier een unieke positie in. De problematiek die mensen met dementie bij het naderend levenseinde treft, is me zeer goed bekend. Hoe de regelgeving het beste wordt ingevuld om op hun specifieke noden een antwoord te bieden, is een vraagstuk dat een uitgebreid maatschappelijk debat vergt. Het Parlement is mijns inziens bij uitstek de meest geëigende plaats om op initiatief van de parlementsleden zulk debat aan te gaan. Zij kunnen zichzelf dan in eer en geweten uitdrukken over dergelijke belangrijke ethische kwesties en weloverwogen beslissingen nemen.