Hardhorigheid: bedreigende factor?

Hardhorigheid: bedreigende factor?

Van de personen ouder dan 65 jaar krijgt tot één derde te maken met hardhorigheid. Net als het risico op dementie stijgt met iemands leeftijd, stijgt ook het risico op hardhorigheid. Recent werd door de commissie over dementie van The Lancet (Livingston et al., 2017) expliciet benoemd dat er tussen beide wel eens een relatie zou kunnen zijn en dat hardhorigheid het risico op dementie verhoogt. Dat verhoogd risico is door meerdere studies gevonden, maar het is onduidelijk wat de onderliggende verbanden zijn. Heeft hardhorigheid invloed op dementie, of andersom? Of is er een onderliggende oorzaak die beide beïnvloedt?

En misschien wel de belangrijkste vraag: kan het verhelpen van hardhorigheid door hoortoestellen dan dat risico op dementie terug verlagen? Eerder onderzoek vond wel een verhoogd risico op dementie bij mensen met een hoorstoornis, maar vond nauwelijks verschil tussen diegene met en zonder hoortoestellen (Lin et al., 2011). Ander onderzoek vond soms wel een positief effect van hoortoestellen op cognitieve vermogens (Amieva et al., 2015), maar ook soms helemaal niet (Lin et al., 2013). Daardoor blijft de vraag of er via hoortoestellen veel winst te behalen is in het verlagen van het risico op dementie voorlopig onbeantwoord. We kennen dan wel de antwoorden op deze vragen nog nauwelijks, maar aandacht hebben voor hardhorigheid en geen tijd verliezen met het gebruiken van hoortoestellen kan zeker geen kwaad. Hardhorigheid heeft immers snel effect op je sociale contacten (je verstaat mensen nauwelijks meer en gesprekken volgen wordt moeilijk) en zo op je kwaliteit van leven.