Avondlezing ‘De kleine goedheid in de zorg voor mensen met dementie’

Inschrijvingslink

 

Hoe kunnen we deze ‘kleine goedheid’ tot leven laten komen in onze dagelijkse zorg voor mensen met dementie?

Hoe kunnen we, van mens tot mens, elkaar zorgend nabij zijn?

Kunnen we altijd goed doen?

Wat stimuleert goede zorg? En wat zijn hinderpalen?

De  kleine goedheid

Tussen alle verwording van menselijke verhoudingen
houdt de goedheid stand.
Ze blijft mogelijk
ook al kan ze nooit een systeem of sociaal regime worden.
Elke poging om het menselijke helemaal te organiseren
is tot mislukken gedoemd.
Het enige wat levendig overeind blijft
is de kleine goedheid van het dagelijks leven.

Ze is fragiel en voorlopig.
Ze is een goedheid zonder getuigen,
in stilte voltrokken,
bescheiden, zonder triomf.
Ze is gratuit en juist daardoor eeuwig.

Het zijn gewone mensen, ‘simpele zielen’,
die haar verdedigen en ervoor zorgen
dat ze zich telkens weer herpakt,
ook als is ze volstrekt weerloos
tegenover de machten van het kwaad.

De kleine goedheid kruipt overeind,
zoals een platgetrapt grassprietjes zich weer opricht.
Ze is misschien wel ‘gek’ – een ‘dwaze goedheid’ ,
maar ze is tegelijk het meest menselijke in de mens,
Ze wint nooit, maar wordt ook nooit overwonnen!

Uit: Altérité et transcendance – Emmanuel Levinas